Kościoły Drewniane

Archidiecezji Poznańskiej

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Kaczkowo

Email Drukuj PDF

Kościół parafialny p.w. św. Marcina

     Parafia Kaczkowo została założona w XIII lub XIV wieku. Pierwotnie należała do Śląska, do diecezji Wrocławskiej. Najstarsza wzmianka o parafii pochodzi z roku 1326. Wzmianki o istnieniu kościoła pochodzą natomiast z XV wieku. Istnienie kościoła zostało wtedy potwierdzone w dokumentach i napisie na dzwonie kościelnym. W pierwszej połowie XVI wieku kościół posiadał kaznodzieję protestanckiego. Po roku 1563 kościół przeszedł we władanie protestantów. Katolikom został zwrócony w XVII wieku, dzięki staraniom biskupa wrocławskiego. Fakt ten miał miejsce 29 lub 30 stycznia 1654 roku. Pierwotnie kościół był drewniany, w 1670 roku został jednak zniszczony i rozebrany. W roku 1674 staraniem rodziny Lessel Stoschów wzniesiony został nowy, również drewniany kościół. W roku 1729 do istniejącego kościoła dobudowano wieżę. W roku 1812 kościół był w tak złym stanie, że nie było możliwe odprawianie w nim nabożeństw. Dalszej jego dewastacji dokonali żołnierze armii francuskiej i rosyjskiej przemieszczający się na szlaku Poznań – Wrocław. Do remontu kościoła przystąpiono w roku 1817. Wymieniono wtedy konstrukcję drewnianą na szkieletową z wypełnieniem ceglanym. W roku 1820 mieszkańcy wsi Kaczkowo i kasa kościelna ufundowali zegar, który umieszczono na wieży kościelnej. Na południe od kościoła znajdowało się wówczas probostwo. Uległo ono zniszczeniu w czasie wojny siedmioletniej. W roku 1822 grożące zawaleniem budynki gospodarcze zostały rozebrane. Po północnej stronie od kościoła usytuowana była szkoła kościelna, połączona z kościołem furtką w murze. W roku 1865 szkoła została odsprzedana gminie.

     W czasie II wojny światowej kościół w Kaczkowie był jedynym otwartym dla ludności polskiej kościołem, na terenie powiatu leszczyńskiego. Po zakończeniu wojny stan kościoła wymagał gruntownego remontu, który przeprowadzono pod kierunkiem proboszcza z Bojanowa ks. Zygmunta Pilawskiego, w latach 1947 – 1953. Dzięki ofiarności parafian wymieniono mur kościoła z zachowaniem konstrukcji muru pruskiego, dolną część wieży zastąpiono murowaną podstawą, hełm wieży pokryto gontami, dobudowano kaplice Matki Bożej z przylegającym doń przedsionkiem, stanowiącym boczne wejście do kościoła, w zewnętrzny mur kościoła od strony południowo – zachodniej wmurowano nagrobną tablicę z roku 1642 oraz przebudowano zakrystię. W roku 1986 wybudowano nową plebanię na południowy zachód od kościoła.

      Znajdujący się w kościele ołtarz główny pochodzi z około roku 1700, z parafii Czernina. W ołtarzu umieszczone są dwa obrazy: Wniebowzięcie NMP z pierwszej połowy XVIII wieku oraz pochodzący również z tego okresu obraz Św. Jadwigi, umieszczony w zwieńczeniu ołtarza. W kaplicy bocznej umieszczony jest zabytkowy ołtarz Św. Trójcy. Jest to pierwotny ołtarz główny. Na wieży kościoła znajduje się chorągiewka z datą 2002 r. założono ją po generalnym remoncie dachu.
 

Projekty

EOG

MKiDN

ZPORR